Een vol programma

Zondag kon ik nog even uitrusten van het weekend maar maandag ben ik op stap gegaan. De nieuw gekomen Nederlandse wilde graag eens met mij op stap langs winkels. Heel grappig was dat zij mijn appartement in eerste instantie niet gevonden kreeg omdat ze vanuit mijn weblog had begrepen dat ik in een hoge flat zou wonen. Ik kan me niet herinneren daarover geschreven te hebben maar het zal te maken hebben met verwachtingspatronen die niet altijd kloppen. Even hadden we nog twijfel of we wel op stap konden gaan want er was een weerswaarschuwing. Het water kwam inderdaad met bakken uit de hemel dus de snelweg was een plek om te vermijden. Men weet echt niet meer hoe je dan veilig kunt rijden in dat typische Hollandse weer. De één rijdt langzaam met zijn alarmlichten aan, de ander blijft scheuren en weer een ander rijdt "normaal" maar heeft versleten banden of ruitenwissers. En dit alles bij een rioolsysteem dat het niet aan kan.
Het is ook nog gelukt om Vera niet tegen te komen in de Al Cout supermarkt, de moderne supermarkt. Vera had met haar klas een uitje naar deze supermarkt. Voor en achter de schermen kreeg ze van alles uitgelegd. En dat was leuk en spannend tegelijkertijd. Iets waarbij je als moeder niet aanwezig mag zijn maar het wel graag zou willen. Ik had haar ook wel even willen zien omdat ze eigenlijk ziek was. De dag ervoor was ze gaan hoesten en 's nachts was haar verkoudheid op de stembanden gaan zitten zodat ze een akelige piepende ademhaling kreeg waarvan ze zelf in paniek raakte. Als moeder kruip je er dan maar bij in haar bed en probeer je nog wat te slapen hand in hand met je dochter en overdenkend hoe, in godsnaam, zij mee kan op dit schoolreisje. Al hoestend is ze gewoon meegegaan en had genoten. Hoe leuk is het ook niet dat er veel groenten is uit jouw thuisland op de groentenafdeling.
Of je nou wel of niet nieuw bent in Koeweit om 14.00u moet ik op school staan om de kinderen op te halen. Zo kon ze meteen eens kennismaken met een Koeweitse school. Ook dat is altijd weer bijzonder. Ivo moest nog wel even zijn boek laten signeren dat hij had gekocht bij een Engelse schrijver die een bezoekje aan school had gebracht. Telkens weer is 'Ivo' dan een hele moeilijke naam. Ze willen Evo schrijven en snappen dan niet dat hij vraagt om een I. We dachten nog wel dat hij zo'n makkelijke korte naam had gekregen.


Dinsdag hebben we weer overleg gehad voor het Nederlandse Sinterklaas en dat ziet er goed uit.
Woensdag is gereserveerd voor yoga dat steeds beter gaat. Vlak voor vertrek kwam ik nog wel even de manager van ons appartementencomplex tegen die vriendelijk vroeg hoe het met me was. Ik moest even mijn gal te spuwen over het feit dat op donkere dagen nog steeds ons appartement zo donker is, en dat op zonnige dagen de zwembaden ook nog onbruikbaar zijn omdat ze zo koud zijn. Hij heeft meteen allerlei orders gegeven aan personeel en ik zou vandaag een ruit krijgen op de plek waar nu een spiegel hangt. Het is inmiddels 16.00u geweest maar die ruit is er dus nog niet ?! De dag is nog niet om...
Vandaag op donderdag was het weer kookles van onze Arabische Sabine. Ik heb weer veel geleerd (maar ook gezellig bijgekletst) en lekker gegeten.

Toch moeten we dit niet teveel doen want het is toch wel een heftige lunch zodat je de rest van de middag minder productief bent. Nou moeten ze in Nederland niet direct denken dat ik voortaan wel Arabisch kook want het is niet geheel mijn stijl van koken met die hoeveelheid olie.
Inmiddels ben ik met de kinderen thuis en is het wachten op Dick zodat het weekend kan beginnen. Eigenlijk is het vandaag ook onze 15e trouwdag, maar of we daar nog iets mee doen ??? Hopelijk wil hij niet uit eten want dat heb ik dus al gedaan.