Ik weet dat ik het niet mag van Eveline, in haar blog schrijven. Maar ja zij zit in Nederland en ik (sinds begin Augustus) in Koeweit. En uiteindelijk gaat het over Koeweit.
Vorige week met een aantal vrienden van vrienden wezen zeilen op de Golf. In een catamaran, Hobie Cat 16 of iets dergelijks.
Afgelopen week ben ik begonnen met het behalen van mijn internationale PADI duik certificaat “advanced open water”. Vorige week een diepte duik gemaakt en een navigatie duik. Het water van de gulf is 35 graden boven en op 25 meter diepte nog steeds 24 graden, gewoon duiken in je zwembroek. Komend week einde ga ik een driftduik en een nachtduik maken. De werkgever hier zou een duikclub oprichten maar deze is nooit en te nimmer boven water gekomen.
De afgelopen weken is het hier bijna elke dag strak blauw met temperaturen van 43-48 graden Celsius met een relatieve vochtigheid van 0-10%. In Nederland praten we over de wind chill factor in de winter. Stel je voor een windje van 45 graden Celsius. Dat is niet een lekkere bries die koelt maar een warmte deken over je heen.
Vandaag was het “koud” slechts 38 graden maar de relatieve vochtigheid was 70% . Het is in een keer benauwt als in de tropen en dan met een windje en wat zand. Dat is echt geen pretje. Volgens de Amerikaanse “heat stress” norm zaten we zou hoog dat al het werk is stilgelegd. Er mocht slechts minder dan 15 minuten per uur worden gewerkt in de volle zon.
Gisteren met een koelvest 2 uur buiten gelopen. Dit is een soort body warmer onder je jas met een viertal koude elementen, zoals in de oude koelboxen. Echter de temperatuur van de koel elementen is 14 graden, lekker koel maar niet te koud op je huid.
Mijn nieuwe werkbroeken zijn te lang en deze heb ik maar naar de kleermaker gebracht om in te laten korten, morgen klaar. Morgen ga ik ook mijn gewassen overhemden en broeken naar de wasserij brengen om te laten strijken. Een vent alleen redt zich wel. Al moet ik wel zeggen dat ik mijn kinderen en mijn vrouw wel mis, al spreek/zie ik ze dagelijks via Skype.
Ik ben ook weer begonnen met hardlopen en kan nu al weer een half uur volop naar de 5.6 km. Vandaag ook een coopertest gelopen en deze was 2.56 km, voor mijn leeftijd een zeer goede conditie.
Salaam!
Eveline Muis woonde met het gehele gezin in Koeweit voor drie jaar en gaat verder als expat in Canada. Hier heeft u het hele verhaal !
Posts tonen met het label strijken. Alle posts tonen
Posts tonen met het label strijken. Alle posts tonen
woensdag 20 augustus 2008
donderdag 4 oktober 2007
Van alles te doen
Zo nu eerst maak ik eens tijd vrij om iedereen weer op de hoogte te brengen van mijn leven in Koeweit. Ik was net druk bezig om emails e.d. te verzenden voor het 5 dec. feest dat we hier gaan vieren op 30 nov. Het was een gezellige eerste ontmoeting die ik dinsdagavond had met de twee andere Nederlandse dames voor de oraganisatie van dat typisch Nederlandse feest. Ik was pas om 23.45u thuis. Dick had aleens gebeld of alles wel goed ging maar ook toen had ik niet door hoe laat het was. Gezelligheid kent geen tijd. Meteen ook de Nederlandse juf ontmoet waar Vera na december Nederlandse les gaat volgen. Ondanks dat ik gisteren natuurlijk veel te moe was ben ik toch naar het handwerkclubje gegaan en ook daar weer leuke mensen ontmoet. 's Middag bleef het leuk want de kinderen hadden niet te veel huiswerk en ze komen zichtbaar blijer uit school. Op de heenweg al vroeg Ivo aan Vera: vind jij het nou leuk op school ? "Ja hoor, ik heb best wel mijn draai gevonden." Waarop Ivo zei: ja, ik ook wel. Het is dat het verkeer het hier niet toelaat anders had ik gejuicht en gehuild van geluk. Overigens vond ik wel dat Vera het erg wijs zei, maar weer wel met een goed Nederlands gezegde. Ik merk ook dat als we op het schoolplein zijn dat ze dan minder bij mij blijven. Ik raak ze kwijt, tussen de honderden zwarte kopjes, omdat ze iemand zien met wie ze wat willen spelen voordat de parade begint.
De juf van Ivo had het ook al gezien. Gisteren stuurden we haar een email omdat Ivo graag wil meedoen aan de buitenschoolse activiteit karate maar hij heeft ook nog steeds veel huiswerk. Dus we wilden even haar mening horen. Toen liet ze meteen weten dat hij nog meer huiswerk (?) zal krijgen maar gezien zijn vooruitgang moeten we beslist proberen om hem mee te laten meedoen aan karate. Het is fijn dat je zo even kunt overleggen met de juf. Ze liet meteen weten dat ik voortaan ook op zondagmiddag (de karatemiddag) op school wordt verwacht omdat ik me had aangemeld als helper bij de musical in februari. Oh jee, waar heb ik nu weer ja op gezegd ?
Het is misschien maar echt goed dat ik the maid van de buren (die van de babysit) heb gevraagd ook mijn strijk te doen. Iedere week doet zij die voor een prijs van
5 KD en dat is nog geen €15,-. Heerlijk toch. En zij stond echt te popelen om er direct aan te beginnen. Ik heb haar maar gezegd dat ze er een heel weekend over mag doen, maar of ze dat snapt ?
Zo blij als wij waren zo wanhopig kwam Dick thuis. Alles wat hij te zien krijgt over de op te starten fabriek blijkt niet te kloppen. Je vraagt je af of ze wel iets goed kunnen bouwen. Gelukkig had hij zijn gal kunnen spuwen bij bevriende collega Tom die het allemaal vast beter begrijpt. Dick heeft nu tijdens Ramadan koffieafspraken bij Tom omdat hij nog wel kan drinken en eten op kantoor. Dick werkt tussen allemaal Koeweiti dus is het voor hem soms stiekem achter gesloten deur of op de wc eten en drinken. Hij valt er mooi vanaf.
O ja, de pop die Ivo als huiswerk moest maken is af. Precies volgens opdracht hebben we het gemaakt uit 4 materialen. De koeltas hebben we niet meer want die heeft hij gebruikt voor het skipak. Zou de juf het goed vinden ? Ik hoor of zie het zo.
Labels:
fabriek,
karate,
overleg juf,
pop,
Sinterklaas,
strijken
zondag 2 september 2007
Een degelijke dag ?
Dick is nu echt begonnen met zijn nieuwe werk. Eerst moest hij nog wel de bankpasjes ophalen aan de andere kant van de stad. En zowaar is dat gelukt.
Ik was alleen thuis met de kinderen en kon geen kant op zonder auto. Daarnaast had ik geen laptop dus emails lezen (uit Nederland) was niet mogelijk. Wat te doen ? Ivo heeft nog wat nederlands huiswerk gemaakt en Vera op haar manier ook. Ik ben maar de was gaan wegstrijken. Is dat nou niet degelijk ? Het was afschuwelijk want het was zeer behelpen met een zeer zwaar waardeloze strijkbout. Ze dwingen je om gebruik te maken van de laundryservice. Maar dat is echt overdreven duur. Of is dat weer te hollands ? Gelukkig konden de kinderen en ik ons goed vermaken met de nederlands/ vlaamse zender van de wereldomroep. Dick zat ondertussen alweer bij het Hilton voor een meeting. Hij werd al bij naam genoemd door het personeel daar. Dick heeft daar meteen gebruik van gemaakt door het poloshirt van Ivo terug te vragen.Dat is gelukt ! En ongelooflijk de verfvlek is eruit. Ik wil niet weten wat ze daarvoor hebben gebruikt.
Vrijwel direct werd ik gebeld door Kelly (hoofd housekeeping) om mee te gaan naar haar supplier voor extra linnengoed. Gelijk even met haar geregeld dat de afschuwelijk bank weggaat. Het wordt nog wel wat met onze inrichting.
Volgens mij kwamen we terecht in een achterbuurt maar we zaten toch echt goed. Het was te vergelijken met een soort slordige Zeeman. En vind dan nog maar eens de weg. Ik had me voorbereid door alle engelse linnengoedtermen op te zoeken in de Ikea gids maar dat bleek toch echt te europees te zijn dus onbruikbaar. Overigens maken ze hier de bedden anders op met rokken onderaan en extra lakens bovenop. Gelukkig was de canadeese buurvrouw meegegaan en had zij dezelfde ideeen bij deze winkel. Kelly heeft ons enorm geholpen door te zoeken naar de juiste maten en het personeel goed aan te sturen. Ze zei later al haar charmes gebruikt te hebben om de beste prijs voor ons te krijgen. Nou dat is gelukt maar hoe ze dat precies heeft gedaan, snap ik nog steeds niet. Je moet in ieder geval op je hoede zijn want dezelfde quilt kent drie verschillende prijzen, afhankelijk van aan wie je het vraagt.
Bij thuiskomst had Dick nog goed nieuws: de verhuisdozen staan hier op vliegveld. Morgen gaat hij niet direkt naar het werk maar gaat hij proberen de dozen zo snel mogelijk hier te krijgen. Hopelijk voor Ramadan anders kan 't nog veel langer gaan duren.
Ik was alleen thuis met de kinderen en kon geen kant op zonder auto. Daarnaast had ik geen laptop dus emails lezen (uit Nederland) was niet mogelijk. Wat te doen ? Ivo heeft nog wat nederlands huiswerk gemaakt en Vera op haar manier ook. Ik ben maar de was gaan wegstrijken. Is dat nou niet degelijk ? Het was afschuwelijk want het was zeer behelpen met een zeer zwaar waardeloze strijkbout. Ze dwingen je om gebruik te maken van de laundryservice. Maar dat is echt overdreven duur. Of is dat weer te hollands ? Gelukkig konden de kinderen en ik ons goed vermaken met de nederlands/ vlaamse zender van de wereldomroep. Dick zat ondertussen alweer bij het Hilton voor een meeting. Hij werd al bij naam genoemd door het personeel daar. Dick heeft daar meteen gebruik van gemaakt door het poloshirt van Ivo terug te vragen.Dat is gelukt ! En ongelooflijk de verfvlek is eruit. Ik wil niet weten wat ze daarvoor hebben gebruikt.
Vrijwel direct werd ik gebeld door Kelly (hoofd housekeeping) om mee te gaan naar haar supplier voor extra linnengoed. Gelijk even met haar geregeld dat de afschuwelijk bank weggaat. Het wordt nog wel wat met onze inrichting.
Volgens mij kwamen we terecht in een achterbuurt maar we zaten toch echt goed. Het was te vergelijken met een soort slordige Zeeman. En vind dan nog maar eens de weg. Ik had me voorbereid door alle engelse linnengoedtermen op te zoeken in de Ikea gids maar dat bleek toch echt te europees te zijn dus onbruikbaar. Overigens maken ze hier de bedden anders op met rokken onderaan en extra lakens bovenop. Gelukkig was de canadeese buurvrouw meegegaan en had zij dezelfde ideeen bij deze winkel. Kelly heeft ons enorm geholpen door te zoeken naar de juiste maten en het personeel goed aan te sturen. Ze zei later al haar charmes gebruikt te hebben om de beste prijs voor ons te krijgen. Nou dat is gelukt maar hoe ze dat precies heeft gedaan, snap ik nog steeds niet. Je moet in ieder geval op je hoede zijn want dezelfde quilt kent drie verschillende prijzen, afhankelijk van aan wie je het vraagt.
Bij thuiskomst had Dick nog goed nieuws: de verhuisdozen staan hier op vliegveld. Morgen gaat hij niet direkt naar het werk maar gaat hij proberen de dozen zo snel mogelijk hier te krijgen. Hopelijk voor Ramadan anders kan 't nog veel langer gaan duren.
Labels:
linnengoed,
strijken,
verhuisdozen
Abonneren op:
Posts (Atom)