Eerste werk- schoolweek

Ik zit hier met een kopje groene thee nederlandse tv te kijken en schrijf nu dus even deze blog. De rest ligt al te slapen. Waarschijnlijk doodmoe van de eerste schooldagen en werkdagen. Begrijpelijk natuurlijk. Vera kwam zeer trots uit school want ze heeft nog meer leren schrijven: my name is Vera, I like to play with ball. Ze had maar één keer gehuild omdat ze zo'n honger had. De kinderen hebben maar weinig pauze waardoor ze weleens iets niet kunnen eten.
Het papiertje aan de juf werd beantwoord want ik had totaal het verkeerde meegegeven. Ze kwam het ook nog even uitleggen op het schoolplein. Heel vriendelijk. Toch blijft het vreemd dat je op zo'n dure school zelf tisues moet kopen en meegeven. Maar ook een snelhechter, plastic map en plastic zakje. Tussen neus en lip door zei de juf dat Ivo erg verlegen lijkt maar tevens denkt ze dat hij een echte denker is. Knap dat ze dat nu al ziet. Ze was tevens blij te horen dat Ivo thuis positief praat over school. Oh wat zijn we trots op hun.
Ik heb weer rustig wat dozen uitgepakt, een krantenabonnement geopend, de dichtsbijzijnde bankfiliaal bezocht en eindelijk een grote supermarkt dichtbij gevonden. Op het schoolplein heb ik al leuke contacten opgedaan met andere moeders. Ze zijn erg aardig en komen op me afgestapt.
's Middags na schooltijd hebben we gezwommen bij de Hilton Beach club met de Roovertjes. Later zijn de mannen ook nog gekomen. En let wel Dick met zijn nieuwe auto.
Ik lijk echt al wat te wennen aan mijn nieuwe levenswijze. 's Ochtends vonden we het lekker weer. Het was toch nog 36 graden ! Binnen is het ook niet warm, slechts 25 graden. Ik ben nog niet gewend aan de zandstormen (nou ja, stormen) die vandaag veel stof hebben doen opwaaien. Soms leek ik zand te eten.

Eerste schooldag !

Vandaag was dan echt de eerste schooldag van Vera en Ivo.
Alles was goed voorbereid. De kinderen kwamen makkelijk het bed uit om 6.20u. Toch voelde ik me snel gestresst. De school lijkt behoorlijk streng en meteen te laat komen is dan toch niet de bedoeling. Men had verteld dat het verkeer een chaos zou zijn. Het viel mee maar hier en daar leek het toch even gekkenwerk. Later ontdekte ik toch nog een betere route. Bij school viel de chaos met auto's ook nog mee. Je hebt hier altijd locals die zich echt niet houden aan parkeerverboden. Op het schoolplein kon je je aanmelden bij jouw year. Vera bij year 1, Ivo bij year 4. Vera ging met mij mee. Ivo met papa. En Ivo had geluk. Hij mocht naast Sakke spreken, een nederlands vriendje dat ook nog engels spreekt. Vera liep makkelijk binnen bij een ogenschijnlijke lieve juf. De juf vertelde nederlandse voorouders te hebben maar helaas sprak ze zelf geen nederlands. Toch moeilijk om je anderstalige 5 jarige dochtertje zo achter te laten. Later toen ik haar terug zag op het schoolplein, omdat we nog even meer voor het schooluniform moesten kopen, stond zij heel netjes en zelfverzekerd in de rij. Toen ik haar kwam ophalen moest ze wel huilen. Ze was dan ook heel moe. Maar "my family" kan ze schrijven ! Gelukkig heeft ze die ook mogen tekenen.

Ivo in zijn school uniform, let wel zomerkostuum, 50 C

Ivo deed allemaal wat stoerder maar kwam terug met een ster op zijn shirt want ze hadden goed hun best gedaan. En ach moeders had het niet zo breed. Gelukkig werd ik opgevangen door Saraa die het allemaal wat minder moeilijk heeft

Na één dag school schrijft Vera 'family', dit betekend niet familie maar gezin in het Nederlands.