Posts tonen met het label post. Alle posts tonen
Posts tonen met het label post. Alle posts tonen

maandag 1 oktober 2007

Wolken


Sinds twee dagen hebben we hier wolken in de lucht. We hebben hier even bewust van genoten samen met de kinderen. Ik vind het prettig even geen fel licht in de ogen te krijgen maar verder is het niet fijn want het brengt meer vochtigheid met zich mee. De temperatuur begint duidelijk te zakken (rond de 30 graden) maar door die vochtigheid is het weer niet lekker. We zijn al wel zover dat ik tussen de middag in het zonnetje mijn boterhammetje opeet. Luxe, hè ?
Ik heb weinig speciaals gedaan. Gewoon boodschappen doen, kinderen halen en brengen naar school, fitnessen en zingen. Alhoewel die dagelijkse dingen toch nog steeds heel anders zijn dan in Nederland. De kinderen beginnen ook langzaam vertrouwd te raken met school. Ivo begint soms te vertellen dat hij iets leuks op school heeft gedaan. Heel spontaan komt het er nog niet uit, maar toch. Vera begint al wat Engels en Nederlands door elkaar te praten. Zijn huiswerk is nog steeds veel en ik twijfel of dat ooit went. De leraar die altijd met z'n juf meerijdt leek mijn gedachten te lezen: het was echt goed om alles over te moeten schrijven, zei hij. Overtuigd ben ik niet maar daar heeft niemand wat aan. Hij heeft nu wel een speciale opdrach: een pop met winter- en zomerkleren maken uit 4 materialen. Leuk, maar waar halen we al het materiaal vandaan ? We krijgen hier gelukkig een week voor. En Vera helpt ook, zoals ze altijd met huiswerk wil doen. Behalve als het over haar eigen huiswerk gaat.
Misschien heb ik krom geschreven want ik voel me iets aangeschoten. Dick heeft net een monster uit zijn wijnvat gehaald. Het is lekker maar de gisting blijkt nog niet helemaal klaar te zijn (90%). We hebben te maken met een langzame gister.
Hij had nog meer kadootjes: de post uit Nederland. Van rekeningen tot Taptoe en kaarten.

donderdag 13 september 2007

Ramadan Mubarak (happy Ramadan)


En dat begon vanochtend goed bij ons want de kinderen mochten een half uur later naar school en we mogen ze een half uur eerder ophalen. We hadden gehoopt dat ze zouden uitslapen maar ze waren nu wel veel te vroeg wakker. Ivo omdat hij dan lekker lang Harry Potter kan lezen en Vera gewoon omdat ze was uitgeslapen. We hebben ze gepushed te eten want op school hebben ze nog maar één korte pauze waarin ze snel wat mogen eten en drinken. Zelfs de leerkrachten mogen voor de klas geen slok water drinken. Juf Bachelor zei dat ze nooit zal wennen aan Ramadan ondanks dat ze hier al 5 jaar woont. Ik mag ze ook niet in de auto wat te eten geven. Als ik betrapt zou worden door de politie dan zit ik gewoon even vast in het gevang.
Maar het beste deze morgen is misschien wel dat Vera een tekening heeft gemaakt voor haar nieuwe juf. Ze kon niet wachten met het te geven aan haar. De juf kreeg ook een brede glimlach op haar gezicht. Dit zijn dus hele goede tekenen. Ik heb ook nog even leuk staan praten met de ouders van Collin en Alison, die uit Texas. De intentie om elkaar eens uit te nodigen is duidelijk aanwezig maar ik heb nog niet daadwerkelijk de stap durven zetten. Wat is dat toch ?
Een collega van Dick is op bezoek geweest om te proberen alle nederlandse zenders via sateliet op de tv te zetten. Dat is dus mislukt en gaat waarschijnlijk niet lukken. Toch een teleurstelling. We blijven het maar doen met de Beste van Vlaanderen en Nederland. Zo lekker relaxen. Het blijft vreemd zo'n arabier op bezoek te krijgen. Hoe begroet je nou zo'n man. Ik geef maar geen hand en vraag op z'n amerikaans: how are you ? Tot nu toe gaat het goed. Dick begint ook meer ingeburgerd te raken. Hij werd gisteren al uitgenodigd om een speech te geven bij een diplomauitreiking op "zijn" aromatenfabriek. En dat lukt hem ook nog. Hij wer niet eens nerveus van de vele foto's die zijn gemaakt. Door wie en waarom weet ik eigenlijk niet.
Als het goed is zien jullie de ramadankaart en dan weet ik dus hoe je afbeeldingen moet downloaden. Nog even geduld en ik ga foto's plakken aan mijn verhaaltjes. Het blijkt dat echt veel mensen mijn dagboek gelezen. Wel leuk hoor. O ja, het is duidelijk dat er TPG post van Nederland naar ons soms kwijt (?) raakt. Dus emailen en skypen blijft het beste. En dat is jammer want als Dick thuis komt met een pakket post uit Nederland dan is het net een beetje Sinterklaas met kadootjes uitpakken.