Bijelkaar komen

Het was weer tijd voor de maandelijkse Nederlandse koffie-ochtend, maar eerst moest ik me storten op het uithollen van een pompoen voor de "Orange-black" party woensdag op school. Arme maid zij dacht dat de spin echt was. Het is dus wel gelukt.
De Hollandse ochtend was weer heel leuk ondanks dat een secerity man ons uitleg gaf over het handelen bij gevaren. Hij is een Amerikaan maar het klonk toch niet angstig, want de Amerikanen lijken echte angsthazen. Hij gaf juist wat dingen mee waar je eens over na kunt denken. Nu zeggen ze dat Koeweit best wel een veilig land is dus groot gevaar is er niet, maar we hebben nog altijd Irak en Iran als buren.
Maar wat is het toch dat het zo leuk is om andere Nederlandstalige te ontmoeten. We wilden toch zo graag hier in Koeweit een nieuwe uitdaging aangaan ? Is dat het saamhorigheidsgevoel ? Aansluitend hebben we hier de ruimte geinspecteerd voor het Sinterklaasfeest, want dat begint ook op te schieten. Toen weer snel door naar school om de kinderen op te halen. Ivo snapte wederom zijn huiswerk niet maar ik kreeg hem al zo ver dat hij zelf bij zijn juf ging vragen wat het dan wel moest zijn. Hierop stak de juf haar duim in de lucht naar mij toe. Ze weet het vast te waarderen dat ik Ivo er zelf op afstuur. Bij thuiskomst was het weer veel huiswerk maken ook doordat het huiswerk van gisteren niet helemaal af was. Maar o help, hoe krijg ik hem het wiskunde uitgelegd. Gelukkig heeft hij soms aan een paar woorden genoeg maar het zit me toch nog niet lekker. Dat wordt dus "googlen". Tussendoor met de kok van het Refad Palace het eten voor zaterdag doorgenomen. Een eenvoudig kidsmeal samenstellen lukt hem natuurlijk niet maar ach, je wordt maar één keer 8 in Koeweit. Vera is wel erg jaloers om al die aandacht die Ivo krijgt met huiswerk en rond zijn verjaardag. Gelukkig is zij over zes weken al jarig. Kinderen lagen weer iets later dan gepland op bed maar alles is gedaan wat er moest gebeuren. Met Dick heb ik helaas slechte telefoonverbinding maar het is wel duidelijk dat hij hard moet ploeteren tussen die Italianen.

Spelende kinderen

Echt waar, als ik nu de kinderen naar school breng gaan ze direct spelen op het schoolplein. Grappig om te zien hoe ze dan met allerlei nationaliteiten spelen. En dat ondanks dat de kinderen nog regelmatig klagen over de duwende en schoppende kinderen.
Ivo mocht vandaag voor het eerst zwemmen tijdens Physical Education. Helaas viel dat tegen want het was niet meer dan een paar baantjes trekken. Verder vertelt Ivo veel over de juf die hem bij van alles wil betrekken. Ze wilt nu iedere dag één woordje nederlands leren van hem. Erg fijn dat ze het zo oppakt. Ze vertelde mij dat ze Ivo al eens heeft moeten corrigeren omdat hij te lang door bleef gaan met spelen i.p.v. luisteren. Eigenlijk was ze er wel blij mee en ik niet minder. Deze juf wilde ook recycle matriaal voor the art les. Eindelijk iemand die echt iets doet met afvalscheiding want verder doet niemand er iets mee ondanks onze herhaaldelijke verzoeken. Ze begrijpen je echt niet als je zegt dat je graag wilt meewerken aan verbetering van het milieu.
De juf van Vera heb ik gesproken over de aanpak van het huiswerk want dat was ons nog niet helemaal duidelijk. Ze vond het allemaal geweldig wat we deden. Ze vertelde wanhopig dat veel kinderen helemaal geen huiswerk maken. Ze ziet dan nooit iets terug van het huiswerk dat ze meegeven. Zij is nog nieuw dus verbaast zich, net zoals ons, nog over het feit dat ouders zo nonchalant omgaan met schoolzaken. Ik vertelde niet te weten hoe ik letters moet uitspreken bij spelling. Maar daar hoefde ik me niet druk over te maken want Engels is gewoon moeilijk en onlogisch. Gelukkig heb ik meer Engelse les aangevraagd voor mezelf. Hiervoor krijg ik binnenkort een intake gesprek aan huis. Dick zou hetzelfde krijgen voor Arabische les. En dat op kosten van de baas. Vandaag ben ik ook nog naar de koffieochtend geweest van the Dow ladies. Leuk om te zien wat er allemaal wordt georganiseerd voor die expat vrouwen (en hun families). Verder heb ik enorm last van mijn sinussen in mijn hoofd maar dat zal wel het gevolg zijn van die vele airconditioning die nog nodig is. Maar dat zal niet lang meer duren want het 's avonds al echt aangenaam om buiten te zitten. Gisteren ontvingen we ook nog een uitnodiging voor een dinerbuffet bij de ambassadeur thuis aan het einde van Ramadan, dit weekend. We zijn benieuwd ???

Nederlanders

Daar ben ik weer. Internet lag er een paar dagen uit en dan heb ik dus eigenlijk geen contact meer met Nederland. Hoe deden ze dat vroeger ?
De laatste dagen heb ik kennis gemaakt met Nederlanders in Koeweit. Je zoekt elkaar op. Dat is blijkbaar toch erg fijn. Integreren lijkt hier echt onmogelijk dus je moet wel. Zaterdagmiddag kwamen Jan Willem en Wilma. Een collega van Dick die onze zwembaden wilde uitproberen. Ook zij weten nu waar op de enige plek in Koeweit koud water te vinden is. Het bezoek was verder warmer.
Gisteren weer naar het koor geweest met de nederlandse. Zij wist me te vertellen dat er vandaag een koffie voor nederlandse vrouwen was. Erg leuk ondanks dat de adressenlijst niet goed functioneert. Het resultaat is nu dat ik mee help met het nederlandse sinterklaasfeest, dat ik waarschijnlijk toch ga leren golfen en dat ik woensdagochtend ga handwerken en daarvooor wordt opgehaald door een andere nieuwe nederlandse. Zou het dan echt gebeuren dat ik geen tijd meer krijg voor dat huishouden ? Als ik maar tijd overhoud voor huiswerkbegeleiding. Zelfs Vera krijgt al huiswerk. Gelukkig niet zoveel als Ivo maar soms moet ik me echt opsplitsen om beide kinderen tegelijk begeleiding te geven. Vera heeft het verder wel leuk op school. Ze maakt zich al druk over andere kinderen. Ivo heeft het nu nog steeds moeilijk. Hij is de enige niet engelstalige leerling in zijn klas. Hij is dus ook de enige die niet de grapjes snapt en snapt waarom de juf weleens flink (!?) uitvalt. Ze pakt hem soms flink aan maar ze zei vandaag toch te proberen om zich voor te stellen hoe het zou zijn om ineens op een chineese school terecht te komen. Waarschijnlijk moeilijk voor te stellen voor een Engelse maar toch goed geprobeerd. Gelukkig is Ivo wel vlot in rekenen en nog goed ook. De rekensommen van het huiswerk zijn dan ook erg simpel. De meeste tijd gaat zitten in overschrijven want dat gaat volgens een bepaald ingewikkeld ritueel. Waarom dat zo ingewikkeld moet snap ik dus echt niet. Maar dat mag Ivo dus niet weten.
Op het schoolplein kwam ik nu ook een andere moeder tegen die ik herkende van de nederlandse koffie-ochtend. Toch wel heel leuk. Morgen wisselen we gegevens uit. Overigens is ze meer Zuid Afrikaanse dan Hollandse maar ze spreekt in ieder geval de juiste taal (nederlands).