Van alles

Gisteren ben ik eindelijk op kraamvisite geweest bij de nieuwe Nederlandse/ Koeweitse baby. Toen ik thuis kwam was het even schrikken dat ze de haag voor de ingang van ons appartementencomplex aan het vernietigen waren. Nog steeds snapt niemand wat de plannen zijn voor ons complex, zelfs de management niet. Zij keken alleen geschrokken toe hoe het kleine beetje mooie groen zomaar wordt weggehaald. De mannen die het moesten doen waren totaal niet van slag. Zij lagen even later gezamenlijk te slapen onder een boom in de schaduw. Het verhaal gaat nu dat dat de goverment opdracht gegeven heeft om alle stukjes grond van hun in onze wijk schoon te maken. Dat betekent dat er niets op mag staan dus ook geen hagen en struiken. Er wordt ook veel gesloopt in de wijk dus het zou kunnen.
Het management was ook geschokt toen de buren aankondigde in Juni te willen verhuizen. Waarom en waarheen is nog steeds onduidelijk. Ook wij vinden het niet leuk. Beter een goede buur dan een verre vriend kun je hier letterlijk opvatten. Ze willen per se in dezelfde hoek blijven wonen en blijven carpoolen. We zullen wel zien. Voorzichtig vroeg de management wat onze plannen waren. Een betere onderhandelingspositie kun je natuurlijk niet hebben. Ik heb dus uitgelegd dat er twee hot issues zijn die we hier betreuren. 1.: het slechte internet en 2.: de vier zwembaden die niet zijn te gebruiken omdat ze echt te koud zijn. Voor internet zijn direct veranderingen doorgevoerd en over de zwembaden moeten we nog even praten. Toen ik vanochtend de weg overstak om lekker te wandelen op het strand bij een helder blauwe lucht en 23 graden was ik heel tevreden met ons plekje. Dick en de kinderen waren op stap, ik mocht niet mee. Ze doen heel geheimzinnig over mijn verjaardag... Een feestmuts heeft Vera al gemaakt. Ik heb samen met haar al een appeltaart gebakken.

Eid (=feest)

Einde Ramadan en een paar dagen vakantie. Eerst lekker gezwommen bij het Hilton. En een heleboel Nederlandse mensen hadden hetzelfde idee. Gezellig dus. Dick moest
's avonds nog wel even naar een begrafenis. De nacht ervoor was een 20 jarige neef van zijn collega verongelukt. Dick ging mee om te condoleren. En daar stond hij dan ineens srak in het zwarte pak tussen rouwende, biddende arabieren die allemaal in het wit waren gekleed. Maar het werd enorm gewaardeerd dat de baas van de neef erbij was om te condoleren. Dit schijnt regelmatig te gebeuren dat je zo even mee moet naar het condoleren. En o ja, het ongeluk gebeurde omdat Allah dat zo wilde en het islamitsche geloof wil snel vergeten dus rouwen hoeft niet al te lang (?!).
Gisterochtend kwam de buurman vragen of ook wij op hun etentje wilde komen. Natuurlijk wilden wij dat wel. Gewoon gezellig eten op het grote terras met een aantal collega's en vrienden met kinderen. Daarvoor hadden we nog weer gezwommen bij een andere Nederlandse collega. En dan is er natuurlijk ook telkens wijn. En dat smaakt voortreffelijk. Ook dit was dus gezellig. Dus net zoals alle andere mensen in Koeweit vieren we een weekend lang feest. Straks nog een uitje met de Roovers familie dan nog weer een Eidfeest in een stadion waar Equate ook is vertegenwoordigd en morgen nog een barbeque in de woestijn. Eigenlijk is het te veel, maar wel allemaal leuk.

Verjaardag Dick

De dag begon als een gewoon weekend. Klusjes doen en wassen. In dit geval samen met de kinderen Ikea rekken in elkaar schroeven. Zou er dan niets leuks gebeuren op zijn verjaardag. De kinderen hadden tekeningen gemaakt en ik had nog een kadootje uit holland meegenomen: tulpen met lichtjes (rommelmarkt Velp).Er waren gelukkig ook nog telefoontjes en mailtjes uit holland.
Ik sneed afschuwelijk in mijn vinger en dacht even mijn eerste ziekenhuisbezoek te moeten maken maar improviseren met maandverband is gelukt want het bloeden is gestopt. De first-aid kit zit in de verhuisdozen en we weten nog steeds niet waar die zijn.
Aan het eind van de middag stond er een butler voor de deur met cocktails (geen alcohol). Eerst kwam daar de collega uit Amerika, met wijn ! Homemade. Toen waren daar ineens de buren met gin tonic. Hun zoon hadden we al ontmoet. Hij is wat ouder maar is blij dat er meer kinderen zijn gekomen met wie hij kan zwemmen en spelen. Hij is canadees dus het is nog wat handen en voetenwerk maar dat is verder geen probleem. Natuurlijk kwamen ook nog de Roovers op Dick zijn supriseparty. Toen we bijelkaar waren liepen we door naar het restaurant aan de andere zijde (4 doors, 2 balconys). Hier hadden ze de tafels mooi gedekt en er stond een geweldig buffet. Later werd ook nog de verjaardagstaart geserveerd. Precies zoals ik had afgesproken met de chefkok. Ze hadden zelfs rekening gehouden met de dieeten van de kinderen. En wat hadden die een lol met elkaar. De ouders vermaakte zich ook uitstekend. Het klikte goed ondanks de verschillende nationaliteiten. En Dick was echt verrast en vond het een zeer geslaagd diner. Hij stak dat niet onder stoelen of banken en als je Dick kent weet je wat dat betekent. De buren maakte voor het eerst zo'n party mee in dit gebouw en ze vonden het absoluut voor herhaling vatbaar. En niet alleen zij. Heb ik dat nu niet goed geregeld ondanks dat we hier nog geen week wonen.
Dick heeft nu wel hoofdpijn. Zou het de drank zijn ?
Ik heb net met Nederland gebeld. Hiervoor moet ik een speciale kaart kopen en dan kost het 1 euro per minuut. Echt heel duur dus. We zoeken een oplossing want contact met Nederland blijft belangrijk ondanks dat we hier steeds meer contacten krijgen. O ja, we hebben nog niet de rekening gehad van het diner.