Village en circus

Van het weekend hadden we hard gewerkt aan Ivo's Roman Villgae. Zie foto. We zijn wel tevreden, maar wat een werk. Het is een heel familieproject geworden. Ivo weet nu alles van plaatjes opzoeken op internet.
Vandaag konden we dan met meerdere Equatefamilies komen opdagen voor de medische testen om de felbegeerde Civil Id te kunnen aanvragen. Oftewel onze verblijfsvergunning. Met zijn allen in kolnone naar een kantoortje gereden naar de andere kant van de stad. Een arabier van Equate regelde alles voor ons en dat was maar goed ook want je snapt er echt niets van wat daar allemaal gebeurt. Het leek of ik terecht was gekomen in een goedkope B film waarbij wij figuranten waren die moesten wachten op slechte stoelen tussen een heleboel Indiërs, Pakistanezen en Fillipijnen. De kinderen wisten zich gelukkig goed te vermaken met meegebrachte boekjes, gameboys en met elkaar. Ik ben op een gegeven meegenomen naar een barak waar ik enkel moest zitten wachten en achter een bureau hebben ze de hele tijd getypt met echt ouderwetse typemachines. Ik moest als enige vrouw daar nog een Polaroid pasfoto laten maken. Het enige dat ik begreep was: Hollandia. Daarna waren we aan de beurt voor bloedprikken. Gelukkig in een apart kamertje en niet tussen die lange rij wachtende maids, want dat leek toch wel erg op lopende band werk.
Hierna weer naar een andergebouw voor de X-foto van de longen. Het was een goverment hospital waarvan ik hoop nooit meer te hoeven komen. Het was er niet echt vies maar wel allemaal gammel. De thoraxfoto gebeurde in een aparte vrouwenvleugel. 't Shirt aanlaten, bh's uit. Gelukkig was ik niet de enige westerse vrouw.
Ondertussen had Dick met de kinderen een nieuwe Mantoux prik moeten halen. De Nederlandse Mantoux-test was om onverklaarbare reden niet geldig. Het liefst hadden ze een BCG vaccinatie teggen TBC gegeven, maar die was ons om goede redenen in Nederland afgeraden. Hier geven ze die bijna ieder kind zonder daarbij na te denken.
De kinderen waren heel bang dat ze ook geprikt moesten worden in dit vreemde ziekenuis tussen vreemde mensen met onbegrijpelijke taal en gewoontes. Ze hebben zich heel kranig gedragen. Het was een Engels sprekende prikster die snel en zorgvuldig te werk wist te gaan. Als je dan ook nog heel hard mag knijpen in papa's arm wordt het natuurlijk bijna leuk. Dick heeft gelukkig kunnen voorkomen dat ze een BCG vaccinatie kregen maar nu moet ik wel over twee dagen terug om de geprikte armen te laten controleren. Weer zo'n circus ?
Gelukkig hebben we vanmiddag nog kunnen zwemmen bij het Hilton samen met een andere nieuw gekomen Hollandse. Het begint merkbaar kouder te worden. Als de zon onder is ga je een vest aantrekken. Ze geven regen af voor deze week.

Van alles

Bij Dick is de procedure opgestart om zijn civil ID te krijgen. Als hij die heeft mogen wij pas. Gisteren heeft hij in een ziekenhuis gezeten voor bloed prikken en een X-rayfoto van de borst ivm opsporing open TBC. Lang wachten nam nog de meeste tijd in beslag. Vingerafdrukken maken ging niet dat kon pas een dag later. Als een gevangene tussen allemaal indiërs heeft hij zijn tijd zitten verdoen. Nog een geluk dat hij niet naar Bahrein heeft moeten vliegen. Dat schijnt te komen doordat hij een universitair diploma heeft. Alle anderen moeten wel naar het buitenland. Over twee weken krijgt Dick hopelijk zijn permanent Visum. Daarna op jacht naar zijn civil id kaart en dan zijn wij (Eveline en de kinderen) aan de beurt.

Ik ben druk geweest met Girgiaan en borduren. Girgiaan is het feest waarin de kinderen snoepjes uitdelen. Morgen vieren ze dit op school. Tot vanochtend had ik nog het idee dat ieder kind een paar snoepjes mag uitdelen aan een andere leerling. Fout dus. Iedere leerling neemt voor min. 5 andere leerlingen een zak snoep mee. En dan te bedenken dat er zo'n 20 - 30 leerlingen in een klas zitten. En de schoolleiding had nog wel verteld dat ze de kinderen minder willen laten snoepen (?!). Gelukkig vond Saraa nog zakjes die we met snoep hebben gevuld. Ivo voelt zich al zo bijzonder in zijn klas als enige niet engelstalige dus ook hij neemt 5 zakjes mee naar school en niet een paar snoepjes. Wat we ook doen we zullen altijd wel heel weinig geven in vergelijking tot de Koeweitse kinderen.

Het borduren heb ik gedaan bij de hollandse handwerkclub. En Willem we maken geen pannenlappen, wel quilten en borduurwerken. Eigenlijk is het een goed excuus om bij te kletsen. Veel gehoord vandaag.

Vanmiddag hebben we kunnen zwemmen bij het Hilton voor Sakkes verjaardag. Het water bleek 32 graden te zijn en dat is heel lekker. Gelukkig hadden de kinderen weinig huiswerk zodat we op tijd klaar zijn voor de ouderavond op school.