Ivo was in tranen

Bij het opstaan gisterochtend zat er Ivo al iets dwars. Hij dook nog even in een paar huiswerkboeken en zei niet veel. Later nam hij me even apart om toch te huilen en te zeggen dat school zo moeilijk is omdat hij niet alles begrijpt.Dit was voor mij de bekende druppel...Tijdens het Koeweitse volkslied gedurende de parade heb ik de juf gevraagd wanneer hij nou eindelijk eens het programma ingaat van Englisch Second Langauage. Zij vond dat niet nodig want zo'n programma is eigenlijk voor kinderen met een leerachterstand en dat heeft Ivo niet. Gelukkig begon Ivo weer te huilen. Het is dan moeilijk om niet mee te huilen en gelukkig was dat voor de juf ook zo. 's Middags ben ik eerder naar school gegaan met zijn boeken Engels uit Nederland. De juf was blij me te zien en we hebben een goed gesprek gehad. Ze voelde zich echt rot over Ivo en ze dacht dat het meer een zaak was van te weinig zelfvertrouwen door alles wat voor hem veranderd is. Om zijn Engels spreken te bevorderen wordt hij toch even opgenomen in het programma ESL maar dan toegespitst op conversatie. Hopelijk geeft hem dat net een duwtje in de rug om vrijer te worden en meer te praten . Het is en blijft moeilijk om over zoiets essentieels en emotioneels te praten in een andere taal, maar het lijkt gelukt. De juf zei nog wel: als we in Engeland zouden zijn zou ik veel meer voor jullie kunnen doen maar hier mag dat niet. Wat bedoelt ze toch ? Ivo was ook zichtbaar opgelucht. De juf was zo aardig geweest en hij vindt het fijn dat we zijn problemen zo serieus nemen. Vrolijk begon hij aan zijn vele huiswerk. Dick kwam wat eerder thuis omdat hij verwachtte dat ik mijn handen vol zou hebben aan een huilend kind dat ploetert met huiswerk. Hij was verrast dat er zo'n goede sfeer hing in dit huis. En Ivo plus Vera waren voor hun doen ook nog redelijk snel klaar met huiswerk. Je kunt Ivo nu alles vragen over het trouwen en verloven bij de Romeinen. Wat natuurlijk zeer belangrijk is bij zijn verdere ontwikkeling (?!). De spelling van Vera gaat ook vooruit. Zij is alleen nog in paniek als ze even het overzicht kwijt is, maar dat zijn we van haar gewend.
Vanochtend zijn de kinderen heel vrolijk naar school gegaan en de juf en ik hebben even de duim naar elkaar opgestoken.
Nu ga ik met een andere Hollandse mee die de weg weet naar het vliegveld en naar de Halla service die je kunt regelen om je bezoek te ontvangen op het vliegveld en hun makkelijk door de douane heen te krijgen.

Ouderavond

Carol, de maid van de buren, kwam hier oppassen omdat wij naar de ouderavond van nieuwe leerlingen wilden gaan. In eerst instantie waren de kinderen het hier helemaal mee eens want het is een lieve vrouw. Vlak voor vertrek dacht Vera er toch iets anders over. Weer met zo'n knoop in je maag op pad.
Op school kregen we veel zinvolle uitleg en konden we ook nog in de klassen kijken. Blijft leuk. Het programma Englisch Second Language wordt inderdaad aangeboden op school maar het was natuurlijk weer stom van ons om te denken dat dat er is vanaf dag 1. Volgende week beginnen ze hier aan. Ik heb gelukkig mijn bezorgdheid kunnen uiten door te vragen of Ivo zo snel mogelijk die begeleiding kan krijgen. We hoorden van de moeder van Collin dat Ivo en Collin zo leuk samen kunnen praten... Dat was misschien nog de beste geruststelling. We hebben allebei een goed gevoel over deze avond en de school.
Bij thuiskomst troffen we geen Carol in de woonkamer, ook niet beneden in de tweede woonkamer maar wel aan het bed bij Vera. Zij was daar de hele tijd blijven zitten zonder ook maar iets te eten of te drinken. Ze zei dat niet erg te vinden. Ze vindt Vera toch zo leuk, zegt ze. Vanochtend vertelden Ivo en Vera dat ze samen met Carol liedjes hadden gezongen en Vera was in slaap gemasseerd. Ze zal wel niet vroeg zijn gaan slapen maar alle drie hadden ze het goed naar hun zin, en dat is misschien nog het belangrijkste.